Is Life
Αν ένας άνθρωπος δεν ηρεμεί ούτε στις διακοπές του, δεν αλλάζει κάποια στοιχεία της καθημερινότητάς του ή του χαρακτήρα του, τελείωσε δεν αλλάζει. Καθώς οι διακοπές, αυτή η παύση από την καθημερινή ρουτίνα δίνουν το περιθώριο να απελευθερωθείς. Στην Ελλάδα τα χρόνια της παχιάς αγελάδας οι διακοπές είχαν συνδεθεί άρρηκτα με την κρεπάλη, την επίδειξη, με συγκεκριμένους χώρους. Θεωρώ πως τώρα λόγου χάρη αδικείται η Μύκονος, που όπως μου είπε μία φίλη που έχει σπίτι εκεί, οι εγχώριοι σταρ δεν πολυκυκλοφορούν, εν αντιθέσει βλέπει κανείς πολλούς ξένους. Είναι κρίμα για ένα τόσο όμορφο νησί, επειδή η ρότα άλλαξε και καταδικάζουμε συλλήβδην κάθετί που συνδέεται με τη χλιδή, να κακολογείται ποικιλοτρόπως. Νομίζω πως η Μύκονος ήταν και θα είναι ένα νησί που αξίζει κανείς να επισκεφτεί και δη τον Σεπτέμβριο που είναι πανέμορφη.
Από εκεί και ύστερα, στην Ελλάδα υπάρχουν εκπληκτικά μέρη να δει και να βρεθεί κανείς. Οι παλιοί πήγαιναν τότε μία εβδομάδα θάλασσα και μία βουνό. Το βουνό κρύβει πολλές ομορφιές, είναι σαν να βλέπεις τη ζωή αλλιώς, άλλοι ρυθμοί, ζυμωτό ψωμί, μυρωδιές, δράση. Οι ντόπιοι, στα εκάστοτε χωριά, έχουν μία νοοτροπία τελείως διαφορετική από τη δική μας. Η αγροτική ζωή είναι δύσκολη, η καθημερινότητα ένας αγώνας, ο καθένας έχει την αυλή του και την ντομάτα του, τα μεσημέρια ο κόσμος να χαλάσει θα κοιμηθούν και το βράδυ θα πάνε στα καφενεία. Η ευχαρίστηση πηγάζει από πράγματα που για εμάς τους ανθρώπους των πόλεων φαντάζει εξωπραγματική.
Η ελληνική ύπαιθρος πάσχει σε πολλά και για αυτό δεν ελπίζω εύκολα στην αποκέντρωση και στο να πάψει η Ελλάδα να χαρακτηρίζεται από το φαινόμενο του υδροκεφαλισμού: ένα μεγάλο κεφάλι η Αθήνα και η υπόλοιπη χώρα λειψή. Αναντίρρητα, υπάρχουν ομορφιές αλλά και δυσκολίες πολλές. Δεν είναι εύκολο για έναν άνθρωπο να ζήσει σε χωριό, να καλλιεργήσει χωράφια, να αντιμετωπίσει το χαλάζι, τα σκουήκια που γέμισε η καλλιέργειά του. Σαν επισκέπτης, προφανώς όλα σου φαίνονται γραφικά και όμορφα, η ζωή είναι όμως το θέμα, και η ζωή σε αυτά τα μέρη είναι δύσκολη, όπως και να το δει κανείς.
Η Ζωή, με τα όλα της, με τα καλά και τα άσχημα. Δεν υπάρχει ευθεία γραμμή και όποιος πιστεύει κάτι τέτοιο αυταπατάται οικτρά. Στα χωριά που επισκέφτηκα έμαθα κάποιους από τους λόγους που τα γαλλικά κρασιά είναι τόσο ακριβά. Οι Γάλλοι δεν έχουν καλύτερη Γη, γνωρίζουν όμως από τους προγόνους τους φοβερά μυστικά για την καλλιέργεια των αμπελιών και την απόσταξή τους. Επίσης, δεν καλλιεργούν σε μεγάλα κτήματα, όσο πιο μικρό τόσο καλύτερο ποιοτικά το κρασί. Έμαθα πως να διαλέγω τα λαχανικά στον μανάβη και επέτρεψα σε μία σαύρα να μου χαλάσει την ησυχία μου. Τάϊσα κότες και πήρα τα αυγουλάκια της. Μεγαλεία, μη νομίζετε, ξέρω τι τρώω και μάλιστα μαγειρεμένα με τον καλύτερο τρόπο.
Από εκεί και ύστερα το διαδίκτυο- διαδίκτυο, το ομολογώ, να ξεκοπώ εντελώς δεν το θέλω πια. Τις άλλες χρονιές το έκανα, τώρα όχι, με τίποτα. Έτσι, στην περιήγησή μου χάρηκα που είδα πάλι πουά, είναι παιχνιδιάρικα, δίνουν ζωή στην εμφάνισή μας. Η πρώτη φωτογραφία είναι της εταιρείας J. Crew {Fall 2012 Lookbook}, ενώ ηφωτογραφία της Alexa, της εταιρείας Vera Moda, που τη λατρεύω.
Από εκεί και ύστερα μου άρεσε η φωτογράφηση της Freja Beha για την εταιρεία Zara, ενώ λάτρεψα τις καλοκαιρινές πανέμορφες φωτογραφίες από το Boutique Hotel Mallorca,μπορώ να πω ότι ζήλεψα λίγο, τόσο λίγο όσο τα πατήματα ενός ελέφαντα!
Τελικά, η ζωή δεν ξερω, αν μας έχει αδικήσει ή ευνοήσει κάποιους. Η ζωή είναι ο τρόπος αναμφίβολα που έχουμε επιλέξει να αναπνέουμε. Κάποιοι ζουν καλά ίσως με τιμήματα, κάποιοι λιγότερα καλά, ίσως και πιο ευτυχισμένα.
Όσους ανθρώπους και αν έχω γνωρίσει απόλυτα ικανοποιημένους από τη ζωή τους, κανέναν δεν είδα.Το ζήτημα είναι οι επιλογές να είναι όσο πιο κοντά στην προσωπικότητά μας , ξέρεις, με το μικρότερο τίμημα.
