Λίγο, πολύ όλοι γνωρίζουμε για την ιστορία της Μέδουσας στην Ελληνική Μυθολογία. Πλάσμα αποτρόπαιο με ολοστρόγγυλο κεφάλι, πλακουτσωτή μύτη, γουρλωτά μάτια, ένα πελώριο στόμα μονίμως ανοιχτό από το οποίο ξεπρόβαλαν δόντια κάπρου, ολόμαυρο δέρμα και αντί για μαλλιά είχε φίδια. Ήταν τόσο άσχημη που όποιος την κοίταζε, πέτρωνε. Αυτή ήταν η κατάρα της Μέδουσας. Αν και θνητή (είχε άλλες δύο αθάνατες αδελφές), ποιος θα μπορούσε ποτέ να τα βάλει μαζί της; Ποιος μπορεί να σκοτώσει ένα πλάσμα το οποίο είναι αδύνατο να το κοιτάξει; Πως θα στοχεύσει; Στην τύχη; Η αποστολή δόθηκε στην Περσέα, ο οποίος προκειμένου να σώσει την αγαπημένη του Ανδρομέδα, έπρεπε να αποκεφαλίσει την Μέδουσα διότι το κεφάλι της είχε τόση δύναμη που ακόμα και κομμένο μπορούσε να μετατρέψει σε πέτρα όποιον το αντίκριζε. Με αυτό κατάφερε να εξολοθρεύσει τον Κράκωντα ο οποίος είχε ελευθερωθεί και θα έτρωγε την Ανδρομέδα. Έκοψε το κεφάλι της Μέδουσας και το πρόβαλε μπροστά του.
Θα προσπαθήσω να συγκρίνω την μυθολογία με την πραγματικότητα, κρίνοντας από τον εαυτό μου (δεν το κάνω ποτέ, όμως συχνά υπάρχουν κοινές εμπειρίες ανάμεσα στους ανθρώπους). Στην ζωή συναντάμε καθημερινά διάφορα προβλήματα. Συνήθως είναι δύο ειδών αυτά τα προβλήματα. Το ένα είδος προβλημάτων είναι αυτά που προκαλούμε εμείς οι ίδιοι στον εαυτό μας χωρίς να το καταλαβαίνουμε και το άλλο είδος είναι τα προβλήματα που μοιραία μας επηρεάζουν διότι έχουμε να κάνουμε με ανθρώπινες συμπεριφορές πολύ διαφορετικές από την δική μας. Καταλαβαίνω απόλυτα πως μπορεί να υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι έχουν μια σχετική φοβία στο να αντιμετωπίσουν καταστάσεις. Είναι πολύ ανθρώπινο αλλά παράλληλα δεν ωφελεί προς την ανάπτυξη τους διότι δεν υπάρχουν ‘’μανάδες’’ στην αγορά για να τους προστατεύσουν όπως κάνουν οι μανάδες στα παιδιά (οι άνθρωποι σταύρωσαν τον Χριστό, εμένα και εσένα θα αφήσουν;)
Με αφορμή την αντιμετώπιση των προβλημάτων της ζωής ή ακόμα και πολύ συγκεκριμένων ανθρώπων που πρέπει να αντιμετωπίσουμε (δήθεν φίλοι, δήθεν σχέσεις, κακοί συνεργάτες, κακοί εργοδότες κλπ.) υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν αυτές τις καταστάσεις, δεν μπορούν να αντικρίσουν αυτούς τους ανθρώπους στα μάτια διότι....όπως η Μέδουσα....τους φοβούνται τόσο που πετρώνουν. Τους πιάνει τρέμουλο και αγχώνονται φοβερά. Με αποτέλεσμα το πρόβλημα να διογκώνεται και το τέρας ενώ είναι τρωτό, εμείς να μην τολμάμε ούτε να το κοιτάξουμε διότι φοβόμαστε τόσο πολύ που τελικά...πετρώνουμε....δηλαδή μένουμε στάσιμοι όπως η πέτρα, όπως όλα τα άψυχα πράγματα.
Και όμως, ο Περσέας έκοψε το κεφάλι της Μέδουσας και νίκησε τον Κράκωντα. Κόψτε αυτό το κεφάλι, έστω και αν δεν μπορείτε να το αντικρίσετε.
Ο καθένας με τον τρόπο του!!!
Ο Περσέας κοίταξε την Μέδουσα μέσα από το καθρέφτισμα της γυαλιστερής ασπίδας του και έτσι στόχευσε και την αποκεφάλισε. Γίνε ο Περσέας και πάρε αυτό το κεφάλι (πρόβλημα της ζωής) που φοβάσαι να κοιτάξεις.
Για να σώσεις την αγάπη σου...για να σώσεις την Ανδρομέδα σου.



Στάθης Σαμαντάς